Treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 3864/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 stycznia 2023 r.
SSN Monika Koba
w sprawie z powództwa M. C.
przeciwko G. R.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym ,
na posiedzeniu niejawnym 30 stycznia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie
z 27 stycznia 2022 r., sygn. akt IV Ca 1411/20,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 27 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w
Warszawie oddalił apelację powoda M. C. od wyroku Sądu Rejonowego dla
Warszawy Pragi – Południe w Warszawie z 23 stycznia 2020 r., którym oddalone
zostało jego powództwo skierowane przeciwko G. R. o uzgodnienie treści księgi
wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
U podstaw oddalenia powództwa i apelacji legło stwierdzenie, że powód nie
może skutecznie powołać się na rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych ( art.
5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, tekst jedn. Dz.U.
z 2021 r., poz. 2204, ze zm. – dalej: „u.k.w.h.”). W dacie nabycia nieruchomości
objętej sporem mógł bowiem z łatwością dowiedzieć się, że treść księgi wieczystej
jest niezgodna z rzeczywistym stanem prawnym. Nie dochował jednak w tym
zakresie zwykłej staranności. Mimo wiedzy, że część nieruchomości pozostaje w
posiadaniu osób trzecich, nie skontaktował się bowiem przed jej nabyciem z
2
pozwanym, który pozostawał w jej samoistnym posiadaniu i dysponował umową jej
nabycia zawartą w zwykłej formie pisemnej w 1978 r. Wyjaśniając z pozwanym
zasady na jakich posiadał nieruchomość i ustalając czasokres tego posiadania, w
tym związany z zajmowaniem jej przez jego poprzednika prawnego, mógł w każdej
kancelarii prawnej uzyskać informację, że zachodzi możliwość, iż jej własność
została nabyta przez zasiedzenie w złej wierze, co może zostać stwierdzone