Treść orzeczenia
I CSK 3867/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
6 lutego 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 6 lutego 2025 r. w Warszawie
w sprawie z urzędu
na skutek zawiadomienia Dyrektora Wojewódzkiego Zespołu Lecznictwa
Psychiatrycznego w O.
z udziałem A .P.
o przyjęcie do szpitala psychiatrycznego,
na skutek skargi kasacyjnej A.P.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Olsztynie
z 14 marca 2024 r., VI Ca 41/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego
w Olsztynie na rzecz adwokat P.B. kwotę 240 (dwieście
czterdzieści 00/100) złotych powiększoną o kwotę podatku od
towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
udzielonej uczestnikowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
(K.G.)
UZASADNIENIE
I CSK 3867/24
2
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący A .P.
powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wynikającą z zaniechania
przesłuchania na rozprawie biegłego, co powinno stanowić podstawowy standard,