Treść orzeczenia
I CSK 3952/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
22 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 22 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.S. i E.H.
przeciwko Bank w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 18 lipca 2024 r., I ACa 1702/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od Bank w W. na rzecz M.S. i E.H. kwoty po 2700
(dwa tysiące siedemset) złotych z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego
orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego.
[J.T.]
I CSK 3952/24
2
UZASADNIENIE
Pozwany Bank w W. (dalej: bank) wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Lublinie, którym oddalono apelację skarżącego od wyroku Są du
pierwszej instancji wydanego w sprawie o ustalenie i zapłatę toczącej się
z powództwa M.S. i E.H.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania bank wskazał
siedem przyczyn kasacyjnych w rozumieniu art. 398 9 § 1 k.p.c. Pięć z nich
dotyczyło występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego
(art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.), a dwie – potrzeby wykładni przepisów budzących
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie
(art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.). Natura obu wspomnianych przyczyn kasacyjnych była