Treść orzeczenia
I CSK 4016/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
18 grudnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 18 grudnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
z udziałem G .C. i W.M.
o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej,
na skutek skargi kasacyjnej E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K .
od postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie
z 19 kwietnia 2024 r., IX Ga 51/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
(M.M.)
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 19 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Lublinie, na skutek
apelacji uczestnika W.M. od postanowienia Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w
Lublinie z siedzibą w Świdniku z 30 października 2023 r. zmienił zaskarżone
postanowienie i oddalił wniosek E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z
siedzibą w K . o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej wobec
uczestnika W.M.
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, wnioskodawca powołał się na przyczyny kasacyjne określone w art.
398 9 § 1 pkt 1, 2 oraz 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 4016/24
2
Z art. 398 1 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady
od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących
dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują
pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. Jednakże zgodnie z art. 398 9 § 1
k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga
kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie
przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości,