Treść orzeczenia
I CSK 4023/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Adam Doliwa
25 lutego 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J .C.
przeciwko M. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej J.C.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z 22 listopada 2023 r., I ACa 990/19,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej 5400 (pięć tysięcy
czterysta) złotych z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych
za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego postanowienia powodowi do dnia zapłaty tytułem
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
(P.H.)
UZASADNIENIE
Powód, J .C. , wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Krakowie z 22 lipca 2023 r., wydanego w sprawie przeciwko M. spółce z
ograniczoną odpowiedzialnością w W . o zapłatę.
Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazał
na oczywistą zasadność skargi polegającą na naruszeniu art. 117 § 5 k.p.c.,
I CSK 4023/24
2
art. 381 k.p.c. i braku zasięgnięcia opinii biegłych z zakresu urologii, seksuologii
i farmakologii. Powód przedstawił także istotne zagadnienie prawne, tj. „czy
w sprawach o odszkodowanie i zadośćuczynienie za szkodę i krzywdę wyrządzoną
przez produkt farmaceutyczny winno znaleźć zastosowanie orzecznictwo Sądu
Najwyższego wypracowane w sprawach o odszkodowanie i zadośćuczynienie za
szkodę i krzywdę wyrządzoną na skutek błędu medycznego, jak w wyrokach z dnia
30 września 2020 r., IV CSK 64/19, i z dnia 5 kwietnia 2012 r., II CSK 402/11,
a więc jaka jest prawidłowa wykładnia art. 6 k.c. oraz art. 232 k.p.c. w sprawach
farmaceutycznych?”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności