Treść orzeczenia
I CSK 4056/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
27 czerwca 2023 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 czerwca 2023 r. w Warszawie,
w sprawie z wniosku M.S.
z udziałem D.S. i A.S.
o zniesienie współwłasności,
na skutek skargi kasacyjnej M.S.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie
z 28 września 2021 r., II Ca 1077/20,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
(J.T.)
UZASADNIENIE
Wnioskodawca M.S. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu
Okręgowego w Lublinie, oddalającego apelację skarżącego od postanowienia Sądu
pierwszej instancji wydanego w sprawie o zniesienie współwłasności, prowadzonej
z udziałem uczestników D.S. i A.S.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna to nadzwyczajny środek zaskarżenia o celu przede
wszystkim publicznoprawnym. Celem tym jest zapewnienie jednolitości
orzecznictwa oraz spójności i prawidłowości wykładni prawa. Realizacji powyższej
funkcji służy uregulo wana w art. 398 9 § 1 i 2 k.p.c. instytucja przedsądu. Stosownie
do ww. przepisów Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania,
jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
I CSK 4056/22
2
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Podejmowanie odrębnej decyzji
w przedmiocie przyjęcia skargi do rozpoznania ma również na celu realizację
z asady szybkości postępowania oraz pozwala zaakcentować wysoce
sformalizowany charakter postępowania przed Sądem Najwyższym, o czym
świadczą określone wymagania konstrukcyjne skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz uz asadnienie
skargi kasacyjnej stanowią niezależne elementy konstrukcyjne tego środka
zaskarżenia (art. 398 4 § 1 pkt 2 oraz 398 4 § 2 k.p.c.), toteż konieczne jest ich