Treść orzeczenia
I CSK 4071/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
21 maja 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 21 maja 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P.K. i K.K.
przeciwko S. S.A. w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej S. S.A. w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 16 maja 2023 r., V ACa 478/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od S. S.A. w W. łącznie na rzecz P.K. i K.K. 5400
(pięć tysięcy czterysta) zł kosztów postępowania kasacyjnego z
odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie po
upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia
zobowiązanemu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 29 czerwca 2021 r., I C 722/20 , Sąd Okręgowy w Gliwicach
ustalił nieważność umowy kredytu zawartej 27 maja 2008 r. i zasądził od
pozwanego banku na rzecz powodowych kredytobiorców 10 028 zł z ustawowymi
odsetkami za opóźnienie od dnia prawomocności o wyroku oraz oddalił powództwo
w pozostałym zakresie. Sąd uwzględnił żądanie zapłaty jedynie w zakresie różnicy
między kwotą wypłaconą przez bank, a kwotą uiszczoną przez powodów tytułem
zapłaty zadłużenia z umowy.
I CSK 4071/23
2
Wyrokiem z 16 maja 2023 r., V ACa 478/21, Sąd Apelacyjny w Warszawie
zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanego banku na rzecz
powodowych kredytobiorców 74 299,79 zł i 18 398,11 CHF ustawowymi odsetkami
za opóźnienie od 19 stycznia 2021 r. oraz oddalił powództwo w pozostałym
zakresie. Sąd wskazał, że klauzule waloryzacyjne zawarte w umowie nie były
indywidualnie uzgodnione, gdyż pozwany nie udowodnił wspólnego ustalenia
ostatecznego brzmienia tych klauzul w wyniku rzetelnych negocjacji. Te klauzule
nie zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Nie tylko nie określały wprost
wysokości świadczeń stron, ale w ogóle nie pozwalały na określenie wysokości
zobowiązania kredytowego oraz nie określały jednoznacznie wartości parametrów