Treść orzeczenia
I CSK 4097/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
23 lipca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 lipca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M . W.
przeciwko Bankowi S.A. w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Banku S.A. w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 21 lipca 2023 r., I ACa 2040/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Bank u S.A. w W. na rzecz M. W. 2700 (dwa
tysiące siedemset) zł kosztów postępowania kasacyjnego z
odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie po
upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia
zobowiązanemu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 12 sierpnia 2022 r., I C 1677/20 , Sąd Okręgowy w Świdnicy
ustalił nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu zawartej 29
lutego 2008 r. i oddalił powództwo w pozostałym zakresie.
Wyrokiem z 21 lipca 2023 r., I ACa 2040/22, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
oddalił apelację pozwanego banku. Sąd wskazał, że strony zawarły umowę kredytu
indeksowanego, która mieści się w ogólnej konstrukcji umowy kredytu bankowego.
Z tych względów umowa nie narusza art. 353 i 353 1 k.c. Natomiast kluczowa dla
I CSK 4097/23
2
sprawy była ocena, czy zawarte w umowie postanowienia określające mechanizm
waloryzacji, mogą być oceniane na gruncie art. 385 1 k.c. jako postanowienia
abuzywne, a w dalszej kolejności, w razie eliminacji klauzuli, czy umowa może być
uznana za ważną
Sąd podkreślił, że bank nie wykazał, iż kwestionowane w sprawie
postanowienia umowne były indywidualnie uzgodnione. Przytoczone przez bank
fakty zapoznania kredytobiorcy z istotą kredytu indeksowanego, podpisania umowy
kredytu, z której treścią mogła się zapoznać i przeanalizować, świadomości
związanego z tym ryzyka, nie mają związku z możliwością rzeczywistej negocjacji
postanowień umowy. Pozwany bank nie wykazał, faktycznej możliwości wpływania