Treść orzeczenia
I CSK 4156/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maciej Kowalski
Dnia 30 stycznia 2023 r.
w sprawie z powództwa K. N.
przeciwko A. J.
o nakazanie opuszczenia lokalu,
na posiedzeniu niejawnym 30 stycznia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z 15 lutego 2022 r., sygn. akt I ACa 874/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Szczecinie z 15 lutego 2022 r., w sprawie z powództwa K. N. przeciwko A. J. o
nakazanie opuszczenia lokalu należy podnieść, co następuje:
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia,
przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, o przede
wszystkim publicznoprawnym celu (postanowienia SN: z 7 października 2020 r.,
II CSK 670/19; z 24 lutego 2016 r., V CSK 488/15). Sąd Najwyższy jako sąd
kasacyjny, nie jest sądem powszechnym trzeciej instancji, zaś skarga kasacyjna nie
jest środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej
instancji kończącego postępowanie w sprawie. Rolą skargi kasacyjnej nie jest
I CSK 4156/22
2
korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających uchybienia, lecz ochrona
interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa
oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój orzecznictwa i prawa pozytywnego.
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne
zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście
uzasadniona.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca
przytoczyła przesłankę z art. 398 9 § 1 punkt 4 k.p.c., tj. oczywistą zasadność.