Treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 4195/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mariusz Załucki
Dnia 7 lutego 2023 r.
w sprawie z powództwa Z. L.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w G .
o zapłatę i ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym 7 lutego 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 28 grudnia 2021 r., sygn. akt I ACa 841/19,
1 . odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 5 400 (pięć
tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwany Bank S.A. z siedzibą w G . wniósł skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 28 grudnia 2021 r., którym zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w Gdańsku z 14 października 2019 r., poprzez stwierdzenie
nieważności umowy kredytu zawartej z powódką Z. L. oraz zasądzenie od
pozwan ego na rzecz powódki kwoty 141 248, 15 zł z ustawowymi odsetkami.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
p rawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
2
w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna
jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.).
Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania
występowaniem szeregu następujących zagadnień prawnych:
a. „Czy na podstawie art. 385 1 § 1 k.c. stanowiącego implementację
Dyrektywy 93/13 badać można w ogóle abuzywność tej części postanowienia
umownego która zawiera warunek umowny odpowiadający swą treścią normatywną
przepisowi dyspozytywnemu prawa krajowego który wszedł jednak w życie już po
zawarciu Umowy Kredytu w sytuacji gdy zgodnie z art. 1 ust. 2 Dyrektywy 93/13
warunki umowy odzwierciedlające obowiązujące przepisy ustawowe nie będą
podlegały przepisom niniejszej dyrektywy?”
b. „Czy w świetle wiążących sądy krajowe wytycznych określonych w wyroku