Treść orzeczenia
I CSK 4272/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk
13 lutego 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 13 lutego 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku J.W.
z udziałem K.W., J.W.1, T.P., K.W.1 i D.K.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej J.W.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Kaliszu
z 27 czerwca 2023 r., II Ca 966/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
A.W.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 27 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu oddalił
apelację wnioskodawcy J.W. od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu
z 18 października 2022 r., w sprawie z udziałem K.W., J.W.1, T.P., K.W.1 oraz D.K.
o zasiedzenie.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł wnioskodawca.
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na przesłanki
z art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
I CSK 4272/23
2
Zdaniem skarżącego w orzecznictwie zarysowały się dwie sprzeczne linie
orzecznicze. Pierwsza wskazuje na obowiązek sądu w sprawie o zasiedzenie
działania z urzędu co do ustalenia kręgu osób uprawnionych w sprawie oraz druga,
w której przyjmuje się brak jest takiego obowiązku sądu.
W treści skargi wnioskodawca podał również, że nie jest prawidłowe
stanowisko Sądu drugiej instancji, który uznał, że stwierdzenie zasiedzenia udziału
we współwłasności nieruchomości zamiast wnioskowanej własności nieruchomości
było orzeczeniem ponad żądanie, albowiem nie powinno budzić wątpliwości, że jest
możliwe stwierdzenie przez sąd zasiedzenia udziału we współwłasności
nieruchomości, nawet jeśli wniosek obejmował stwierdzenie zasiedzenia własności
nieruchomości.
Uczestnicy postępowania nie wnieśli odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na
ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości
orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu
prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub
oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń