Treść orzeczenia
I CSK 4441/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
15 września 2023 r.
na posiedzeniu niejawnym 15 września 2023 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P .S. i K.S.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w G .
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w G .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 30 marca 2022 r., I ACa 157/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. kosztami postępowania kasacyjnego obciąża pozwanego,
pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
I CSK 4441/22
2
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący Bank S.A. w
G. p owołał się na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych
dotyczących: a) możliwości badania abuzywności części postanowienia umownego,
zawierającej warunek odpowiadający treścią normatywną przepisowi
dyspozytywnemu prawa krajowego, który wszedł w życie po zawarciu umowy
kredytu; b) kwalifikacji jako odrębnego postanowienia umownego, podlegającego
samodzielnej ocenie pod kątem abuzywności, „elementu wyodrębnionego
redakcyjnie zapisu (…) zobowiązującego kredytobiorcę do zapłaty na rzecz banku
marży”; c) możliwości uznania za zgodę na stosowanie przepisów dyspozytywnych