Treść orzeczenia
I CSK 448/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
25 września 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 września 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości Spółdzielczej Kasy
Oszczędnościowo -Kredytowej w upadłości likwidacyjnej w W .
przeciwko P.A.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej P.A.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 20 kwietnia 2023 r., I ACa 486/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5400 zł
(pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego, wraz z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych w przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po
upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu
niniejszego postanowienia.
I CSK 448/24
2
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
– zachodzi nieważność postępowania,
– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z
dnia 20 kwietnia 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z
powołaniem się na nieważność postępowania, jej oczywistą zasadność, oraz
występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Analiza wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże
do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego podstawy przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą.
Skarżący zarzucił nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji z
uwagi na na rozpoznanie sprawy w składzie jednego sędziego, ukształtowanym na