Treść orzeczenia
I CSK 453/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
25 września 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 września 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa E .S., A.B. i M.W.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 9 października 2025 r., I ACa 3015/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża pozwaną kosztami postępowania kasacyjnego,
pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
(M.M.)
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoz nania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wy kładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją
I CSK 453/26
2
w zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że
w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności
o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca Bank S.A.
w W. powołała się na potrzebę wykładni przepisów prawnych,
tj. art. 385 1 § 1 i 2 k.c. co do tego, które postanowienia charakterystyczne dla umów
kredytu indeksowanych do franka szwajcarskiego są abuzywne w razie
stwierdzenia przez sąd, że uprawnienie banku do ustalania kursu franka
szwajcarskiego rażąco narusza interesy konsumenta i jest niezgodne z dobrymi
obyczajami, jak również art. 410 w związku z art. 405, art. 385 1 § 1 i 2 k.c. oraz