Treść orzeczenia
I CSK 4693/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 kwietnia 2023 r.
SSN Mariusz Załucki
w sprawie z powództwa A. K., W. K. i A. K.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym 12 kwietnia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 22 grudnia 2021 r., sygn. akt I ACa 539/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwana – Bank S.A. – wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Gdansku z 22 grudnia 2021 r., wydanego w sprawie z powództwa
A. K., W. K. i A. K. o ustalenie.
Skarżąca przedstawiła Sądowi Najwyższemu następujące zagadnienia
prawne:
1) Czy bank zobowiązując się do oddania do dyspozycji kredytobiorcy
środków pieniężnych zgodnie z art. 69 ust. 1 p.b. spełnia swoje świadczenie główne
z umowy kredytu tj. oddaje do dyspozycji kredytobiorcy te środki dopiero z chwilą
ich przekazania, w wykonaniu dyspozycji kredytobiorcy, na oznaczony w umowie
cel, czy też świadczenie to spełnia już z chwilą umożliwienia kredytobiorcy
wykorzystania tych środków pieniężnych, które następuje poprzez wydanie bankowi
I CSK 4693/22
2
więżących dyspozycji uruchomienia kredytu zgodnie z warunkami określonymi w
umowie?
2) Czy klauzule przeliczeniowe w umowie kredytu wyrażonego
(denominowanego) w walucie obcej określają „świadczenia główne” stron tej
umowy w rozumieniu przepisu art. 385 1 § 1 zd. 2 k.c., czy spełniają jedynie funkcję
pomocniczą dla tych świadczeń, i czy w tym drugim przypadku, ich eliminacja z
treści umowy jako postanowień niedozwolonych jest równoznaczna z
pozbawieniem umowy jej elementów przedmiotowo istotnych ( essetnialia negotii )
prowadzącym do nieważności bezwzględnej umowy, czy też możliwe jest dalsze
wykonywanie umowy pomimo usunięcia klauzul przeliczeniowych, m.in. ze względu
na naturę stosunku jaki powstaje na gruncie umowy kredytu denominowanego?