Treść orzeczenia
I CSK 4817/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
12 czerwca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 12 czerwca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A . P. i C. G.
przeciwko K. P.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
na skutek skargi kasacyjnej A. P. i C. G.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 27 stycznia 2022 r., I ACa 394/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
(E.C.)
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z 27 stycznia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił
apelację powodów A . G. i C. G. od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z 8 stycznia
2021 r. oddalającego ich powództwo przeciwko K . P. o zobowiązanie do złożenia
oświadczenia woli o przeniesieniu na nich własności bliżej w pozwie opisanej
nieruchomości. Sąd odwoławczy ustalił m.in., że w 1990 r. siostra pozwanego
(matka powódki i żona powoda) zawarła z pozwanym ustną umowę, na podstawie
której zobowiązał się on do nabycia we własnym imieniu nieruchomości będącej
przedmiotem sprawy w celu przeniesienia jej własności na tę siostrę. Na podstawie
I CSK 4817/22
2
pełnomocnictwa udzielonego siostrze oraz wskazanej umowy pozwany w latach
1990 - 1992 nabył nieruchomość zawierając kilka umów sprzedaż y. Jej zakup
został dokonany za pieniądze siostry. W marcu 2001 r. pozwany ustalił z siostrą, że
odkupi od swojego przyjaciela M. B. wierzytelności przysługujące mu wobec ich
obojga związane z prowadzoną na tej nieruchomości działalnością rolniczą, a
nabyt e na prośbę pozwanego przez tego przyjaciela od innej osoby, która
wcześniej nabyła je od banku. Wierzytelności te były m.in. zabezpieczone hipoteką
na tej nieruchomości. Pozwany ustalił także ustnie z siostrą, że po odkupieniu tych
wierzytelności nie będzie już zobowiązany do przeniesienia na nią własności
przedmiotowej nieruchomości. Pozwany zawarł w 2001 r. z M . B. ustną umowę, na