Treść orzeczenia
I CSK 4917/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 16 lutego 2023 r.
SSN Ewa Stefańska
w sprawie z powództwa M. R. i Z. R.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym 16 lutego 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 7 lutego 2022 r., sygn. akt VI ACa 516/20,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5 400 zł
(pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 7 lutego 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację
pozwanego Bank S.A. w W. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 13
stycznia 2020 r. w sprawie o zapłatę z powództwa M. R. i Z. R..
Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu drugiej
instancji w całości i domagał się jego uchylenia w całości i orzeczenia przez Sąd
Najwyższy co do istoty sprawy, ewentualnie przekazania sprawy do ponownego
rozpoznania.
W odpowiedzi powodowie wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania i zasądzenie od pozwanego na ich rzecz zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
I CSK 4917/22
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej
merytorycznego rozpoznania.
Zgodnie z treścią art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi
nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności
uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne
i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu