Treść orzeczenia
I CSK 4927/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
11 stycznia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 11 stycznia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa G . B. i I. B.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach
z 31 marca 2022 r., I Ca 11/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża kosztami postępowania kasacyjnego pozwaną,
pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
I CSK 4927/22
2
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca Bank S.A.
powołała się na występujące w sprawie liczne zagadnienia prawne, związane
przede wszystkim z konsekwencjami zawarcia w umowie kredytu powiązanej z
walutą obcą postanowień indeksacyjnych, określających wysokość kwoty kredytu
oraz rat przez odesłanie do tabeli kursów określanej przez bank - kredytodawcę.
Wskazała również na potrzebę wykładni – w zbliżonym kontekście –
wyszczególnionych we wniosku przepisów kodeksu postępowania cywilnego,
kodeksu cywilnego i dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w