Treść orzeczenia
I CSK 510/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Adam Doliwa
24 marca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 24 marca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M .A.
przeciwko Gminie Ł .
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli ewentualnie o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Gminy Ł .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 14 sierpnia 2024 r., I ACa 361/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda 2700 (dwa tysiące
siedemset) złotych z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego postanowienia pozwanej do dnia zapłaty
tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwana, Gmina Ł . , wywiodła skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Łodzi z 14 sierpnia 2024 r., wydanego w sprawie z powództwa
M.A. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, ewentualnie o zapłatę.
Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżąca wskazała
na oczywistą zasadność skargi polegającą na naruszeniu przepisów prawa
materialnego, tj. art. 4 ust. 1 i 2 w zw. z art. 63 ust. 1, 2 i 3 i art. 36 ust. 1 w zw.
I CSK 510/25
2
z art. 37 ust. 11 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym. Skarżąca wskazała także, że w sprawie występuje istotne
zagadnienie prawne związane ze stosowaniem art. 37 ust. 11 w zw. z art. 36 ust. 1
ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym powstaje ryzyko
naruszenia ochrony praw podmiotu niebędącego gminą, poprzez nieuprawione
promowanie ochrony praw gminy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna