Treść orzeczenia
I CSK 513/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
16 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa I .S. i Z.S.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W .
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 30 stycznia 2025 r., VI ACa 2491/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwany Bank S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z 30 stycznia 2025 r., zaskarżając ten wyrok w części,
wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku
w zaskarżonym zakresie i orzeczenie co do istoty sprawy.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w świetle
naruszenia art. 455 w zw. z art. 481 § 1 w zw. z art. 358 § 2 k.c.
Skarżący powołał się również na występujące w sprawie istotne zagadnienie
prawne związane z wykładnią art. 455 w zw. z art. 481 § 1 w zw. z art. 358 § 2 k.c.
I CSK 513/26
2
oraz w zw. z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011
z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie wskaźników referencyjnych w zw.
z Rozporządzeniem (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r.: Czy w przypadku
zobowiązania pieniężnego wyrażonego w walucie obcej, w którym termin spełnienia
świadczenia nie został określony, dłużnik pozostaje w opóźnieniu w rozumieniu art.
455 k.c., a wskaźnik referencyjny istotny dla obliczenia świadczenia odsetkowego
(np. LIBOR) przestał być publikowany, wierzyciel może naliczać odsetki za
opóźnienie na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c.?
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: