Treść orzeczenia
I CSK 536/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
28 marca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa B.M., M.M.1 i M.M.2
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 28 czerwca 2023 r., I ACa 1850/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od Bank spółki akcyjnej w W. na rzecz B.M., M.M.1
i M.M.2 kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych z odsetkami
w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
świadczenia pieniężnego, za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty, tytułem
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
I CSK 536/24
2
UZASADNIENIE
Pozwany Bank S.A. w W. (dalej: bank) wniósł skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, którym oddalono apelację skarżącego w sprawie
o zapłatę i ustalenie toczącej się z powództwa B.M., M.M.1 i M.M.2.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący
wskazał występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych. Ujął je w formę
dziesięciu pytań. Pierwsze trzy dotyczyły dopuszczalności zasądzenia „do
niepodzielnej ręki” kwot dochodzonych tytułem zwrotu świadczenia nienależnego,
związanego z zamiarem uiszczania rat w wykonaniu umowy kredytu, która okazała
się nieważna z uwagi na zawarcie w niej postanowień niedozwolonych, bez których
kontrakt okazał się niemożliwy do wykonania, w sytuacji, w której powodami
w sprawie jest jeden z kredytobiorców oraz spadkobiercy drugiego z nich. Bank
przedstawił przy tym stanowisko, zgodnie z którym zasądzenie nie powinno było
nastąpić w sposób „niepodzielny”.
Kolejne trzy zagadnienia dotyczyć miały zagadnień wyjaśnionych już
w uchwale SN – Izby Cywilnej – z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22. Przytaczanie
ich w tym miejscu jest zatem zbędne.