Treść orzeczenia
I CSK 539/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
24 marca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 24 marca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M .S.
przeciwko S. spółce akcyjnej w W .
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej S. spółki akcyjna w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 11 października 2023 r., I ACa 52/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2.
zasądza
od
S .
spółki
akcyjnej
w W. na rzecz M.S. 5400 (pięć tysięcy
czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych
za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas
po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego
orzeczenia
S.
spółce
akcyjnej
w W. do dnia zapłaty.
(M.M.)
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Gdańsku z 11 października 2023 r. pozwany Bank spółka akcyjna w W. wniósł o
przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
I CSK 539/24
2
Zdaniem skarżącego w sprawie występują następujące istotne zagadnienia
prawne polegające na konieczności ustalenia:
1) Czy sąd orzekający zawsze związany jest wolą konsumenta, który wnosi
o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy i znane są mu
konsekwencje wynikające ze stwierdzenia nieważności umowy? W szczególności
czy wola konsumenta wiąże sąd i przeważa nad koniecznością rozważenia
przez sąd potencjalnych konsekwencji wynikających z nieważności i czy przeważa
nad konieczności zbadania przez sąd możliwości utrzymania umowy w mocy przy
zastosowaniu przepisu dyspozytywnego lub przez eliminację klauzuli abuzywnej?
2) Czy brak możliwości oszacowania kwoty, którą strona umowy kredytu
będzie świadczyć w przyszłości stanowi per se o niejednoznaczności tego
postanowienia umownego, a w konsekwencji, czy postanowienie takie powinno
podlegać badaniu pod kątem abuzywności?
Ponadto pozwany wskazał na istnienie potrzeby wykładni przepisów