Treść orzeczenia
I CSK 5630/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
7 grudnia 2023 r.
na posiedzeniu niejawnym 7 grudnia 2023 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku S.M.
z udziałem K .W.
o stwierdzenie zasiedzenia,
na skutek skargi kasacyjnej K.W.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu
z 27 kwietnia 2022 r., I Ca 575/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawcy tytułem
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego 240 (dwieście
czterdzieści) zł z odsetkami wynikającymi z art. 98 §1 1 k.p.c. za
czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia orzeczenia
zobowiązanemu do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 27 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Zamościu oddalił
apelację uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego w Hrubieszowie
z 21 września 2021 r., stwierdzającego nabycie przez wnioskodawcę przez
zasiedzenie z dniem 25 sierpnia 2017 r. własności bliżej oznaczonej
nieruchomości.
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, uczestnik wskazał przyczynę kasacyjną określoną w art. 398 9 § 1 pkt
4 k.c.
I CSK 5630/22
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z art. 398 1 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady
od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących
dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują
pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. Jednakże zgodnie z art. 398 9 § 1
k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga