Treść orzeczenia
I CSK 5641/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
20 października 2023 r.
SSN Maciej Kowalski
na posiedzeniu niejawnym 20 października 2023 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa N. B. i M. K.
przeciwko miastu stołecznemu Warszawie
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej N. B. i M. K.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 12 maja 2022 r., I ACa 1006/21,
1) zezwala pozwanemu ma złożenie pisma procesowego
z 29 sierpnia 2023 r.;
2) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
3) zasądza od N. B. i M. K. na rzecz
pozwanego po 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych
kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego orzeczenia N. B. i M. K..
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 5641/22
2
W judykaturze i doktrynie wskazuje się, że skarga kasacyjna została
ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny
środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez
zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni,
a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu
dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny
środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej
instancji sądowej (zob. np. postanowienia SN: z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99,
OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147; z 22 marca 2007 r., III CZ 16/07; z 25 maja 2022 r.,
II USK 582/21).
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja