Treść orzeczenia
I CSK 568/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
21 lutego 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 21 lutego 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa D. C. i A. C.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu
z 8 września 2022 r., XV Ca 603/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od Bank spółk i akcyjnej w W. na rzecz D.C. i A.C. po
1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych kosztów postępowani a
kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za
opóźnieni e w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po
upływi e tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia
Bank spółce akcyjnej w W. do dnia zapłaty.
[SOP]
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Okręgowego
w Poznaniu z 8 września 2022 r. pozwany Bank spółka akcyjna w W . wniósł o
przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.
I CSK 568/23
2
Zdaniem skarżącego w sprawie występują następujące istotne zagadnienia
prawne:
1) Czy umowa kredytu ma charakter umowy wzajemnej w świetle regulacji
art. 497 k.c. w zw. z art. 496 k.c.?
2) Czy do skutecznego podniesienia zarzutu zatrzymania konieczne jest
wezwanie strony przeciwnej do zapłaty roszczeń czy też wystarczające jest
doręczenie stronie przeciwnej oświadczenia o skorzystaniu z prawa zatrzymania,
a następnie podniesienie zarzutu procesowego zatrzymania?
3) Od którego momentu powinny być naliczane odsetki w przypadku
stwierdzenia nieważności umowy kredytu? Czy odsetki powinny być naliczane
od momentu pouczenia powodów przez Sąd o skutkach nieważności umowy
kredytu czy też mogą być naliczane od wcześniejszego momentu, np. wezwania
do zapłaty?
4) Czy reżim niedozwolonych postanowień umownych art. 385 1 k.c. wyłącza