Treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 5767/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 stycznia 2023 r.
SSN Marcin Łochowski
w sprawie z powództwa W. P. i A. P.
przeciwko Z. K., P. K., M. D. i E. K.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
na posiedzeniu niejawnym 18 stycznia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,
na skutek skargi kasacyjnej powodów
od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z 10 maja 2022 r., sygn. akt V Ca 995/21,
odmawia przyjęci a skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powodowie W. P. i A. P. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Okręgowego w Rzeszowie z 10 maja 2022 r., zaskarżając ten wyrok w całości,
wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacy jnej do rozpoznania
skarżący wskazali, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu
na naruszenie przez Sąd drugiej instancji prawa materialnego, tj. art. 5 i 6 ust. 1 i 2
ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jedn. Dz.U.
z 2019 r. poz. 2204 ze zm., dalej: „u.k.w.h.”), polegające na błędnym przyjęciu, że
oceniając dobrą bądź złą wiarę powodów sąd bierze pod uwagę wiedzę powodów
w zakresie toczącego się w chwili nabycia nieruchomości postępowania
w przedmiocie zasiedzenia, pomimo że sama wiedza o toczących się
2
postępowaniach sądowych lub administracyjnych odnośnie nabywanej
nieruchomości nie uzasadnia automatycznie przypisania nabywcy złej wiary,
zwłaszcza gdy dotyczy spraw o wysokim stopniu sporności lub skompl ikowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią
orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste