Treść orzeczenia
I CSK 5971/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Jacek Grela
22 czerwca 2023 r.
na posiedzeniu niejawnym 22 czerwca 2023 r. w Warszawie,
w sprawie z powództwa K . G.
przeciwko M. G., A. G., K. S. i M. M.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej M. G., A. G., K. S. i M. M.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 10 maja 2022 r., I ACa 1059/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 21 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu zasądził
solidarnie od pozwanych M. G., A. G., K. S. i M. M. na rzecz powoda K. G. 342
330,46 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 24 września 2014 r. do dnia
zapłaty.
Wyrokie m z 10 maja 2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację
pozwanych.
W skardze kasacyjnej pozwani, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi
do rozpoznania, wskazali na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 398 9 § 1 pkt
1 i 4 k.p.c.
Zdaniem skarżących w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
dotyczące stosowania unormowania art. 245 k.p.c., co związane jest z odpowiedzią
I CSK 5971/22
2
na pytanie, czy deklaracje podatkowe, niepotwierdzone żadnymi innymi dowodami,
mogą stanowić jedyne źródło ustaleń faktycznych w sprawie cywilnej.
W ocenie pozwanych skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki
skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach
kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia,
nakierowany na ochronę interesu publiczneg o przez zapewnienie rozwoju prawa,
jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia
z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością
lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia