Treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 60/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 14 kwietnia 2022 r.
SSN Maciej Kowalski
w sprawie z powództwa R . Ż .
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "D ." w G.
o stwierdzenie nieistnienia uchwał ewentualnie o uchylenie uchwał,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt I ACa (…) ,
1. odmawia przyjęci a skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Spółdzielni Mieszkaniowej "D ."w G. na rzecz R.
Ż .
270 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów
zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości
lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając
na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, czyli tak zwanego przedsądu,
ustawodawca zagwarantował, że skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek
2
zaskarżenia prawomocnych orzeczeń, będzie realizować funkcje publicznoprawne.
Ewentualne przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy
będzie zaś ustrojowo i procesowo uzasadnion e jedynie w tych przypadkach,
w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga nie stanie
się instrumentem wykorzystywanym w każdej jednostkowej sprawie. Ostatecznie,
nie w każdej sprawie, nawet takiej, w której prawomocne orzeczenie, zostało
wydane w warunkach błędu w subsumpcji, czy też wyniku wadliwej wykładni prawa,
skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W przeciwnym, bowiem, razie
Sąd Najwyższy stałby się, wbrew obowiązującym przepisom, sądem trzeciej
instancji, a nie j est, przecież, jego zadaniem dokonywanie korekty ewentualnych
błędów w zakresie stosowania, czy też wykładni prawa, w każdej indywidualnej
sprawie.