Treść orzeczenia
I CSK 605/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
22 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 22 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w W .
przeciwko K.W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej K.W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 15 października 2025 r., I AGa 9/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5 400 (pięć
tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za
opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego postanowienia pozwanej do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Pozwana K.W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Łodzi z 15 października 2025 r., wydanego w sprawie z powództwa Bank S.A. z
siedzibą w W . o zapłatę.
Skarżąca zarzuciła, że wyrok został wydany w stanie nieważności
postępowania, ponieważ w składzie sędziowskim zasiadała osoba powołana na
urząd sędziego Sądu Apelacyjnego na wniosek KRS ukształtowanej w trybie
I CSK 605/26
2
przewidzianym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o KRS
oraz niektórych innych ustaw.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
De lege lata w systemie prawnym istnieją mechanizmy umożliwiające stronie
kwestionowanie udziału określonych osób w składzie sądu ex ante w stosunku do
wydania orzeczenia. Takimi narzędziami prawnymi w toku postępowania
rozpoznawczego były test niezawisłości (art. 42a p.u.s.p.) oraz instytucja
wyłączenia sędziego (art. 49 k.p.c.). Nie istnieje natomiast przepis prawa, na mocy
którego można by zakwestionować zapadłe już ostateczne orzeczenie (zob. np.
postanowienia SN z 28 sierpnia 2023 r., III CZ 8/23; z 14 września 2023 r., III CZ
182/23; z 26 stycznia 2024 r., III CZ 457/22). Sąd Najwyższy zresztą już
wielokrotnie wskazywał, że wątpliwości co do powołania sędziego z udziałem KRS