Treść orzeczenia
I CSK 6351/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Łodko
20 marca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 20 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa S. M.
przeciwko I. spółce akcyjnej w W .
o zadośćuczynienie,
na skutek skargi kasacyjnej I. spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 31 maja 2022 r., I ACa 859/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
I. spółka akcyjna w W . wniosło skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Łodzi z 31 maja 2022 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania uzasadnił jej oczywistą zasadnością (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.),
wynikającą z błędnego uznania przez Sąd drugiej instancji, że zawarta między
stronami ugoda, nie wyłączyła uprawnienia powódki do dochodzenia od pozwanego
zadośćuczynienia z tytułu śmierci jej męża w wypadku drogowym. Skarżący
wskazał również na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398 9 § 1 pkt
2 k.p.c.), tj. art. 917 i 918 k.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 6351/22
2
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy dla przeciętnego
prawnika z samej jej t reści – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań –
w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na
uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów prawa,
a zaskarżone orzeczenie jest oczywiście nieprawidł owe (zob. m.in. postanowienie
SN z 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15). Powołując się taką przyczynę kasacyjną
skarżący powinien wykazać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego
orzeczenia uchybienia w zakresie stosowania prawa miały charakter kwalifikowany
i nie podlegały różnym ocenom (zob. postanowienia SN: z 12 grudnia 2000 r., V
CKN 1780/00; z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, i z 10 kwietnia 2018 r. I CSK