Treść orzeczenia
I CSK 6763/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
7 marca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 7 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A. P.
przeciwko M. P.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli w związku z odwołaniem darowizny,
na skutek skargi kasacyjnej A. P.
od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu
z 18 stycznia 2022 r., I Ca 407/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. ods tępuje od obciążenia powódki kosztami postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
I CSK 6763/22
2
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca A . P.
powołała się na potrzebę wykładni art. 899 § 3 k.c. w kontekście dowiedzenia się o
niewdzięczności obdarowanego jako okoliczności, od której zależy rozpoczęcie
biegu rocznego terminu do odwołania darowizny. Wskazała również na oczywistą