Treść orzeczenia
I CSK 681/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Tomasz Szanciło
9 lipca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 9 lipca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa W.W.
przeciwko B.J.
o rozwiązanie umowy dożywocia,
na skutek skargi kasacyjnej B.J.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 12 lutego 2025 r., VI ACa 3794/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od B.J. na rzecz W.W. kwotę 2.700 zł (dwa tysiące
siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego – wraz z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie od dnia następnego po upływie
tygodnia od dnia doręczenia pozwanej odpisu postanowienia do
dnia zapłaty.
3. przyznaje adw. B.K. od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w
Warszawie kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset złotych),
podwyższoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu w
postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
I CSK 681/26
2
W związku ze skargą kasacyjną pozwanej B.J. od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z 12 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy zważył,
co następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W judykaturze wielokrotnie wypowiadano się na temat charakteru skargi
kasacyjnej (zob. np. postanowienia SN: z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 15
kwietnia 2021 r., I CSK 43/21; z 25 sierpnia 2021 r., II CSK 216/21; z 23 maja 2024
r., I CSK 364/24). Wskazano m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana
w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek