Treść orzeczenia
I CSK 6930/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
2 lutego 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 2 lutego 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa K . G., M. G. i Ł . G.
przeciwko Miastu Pozna ń
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej K. G., M. G. i Ł . G.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z 20 maja 2022 r., I ACa 891/20,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do roz poznania,
2. zasądza od K . G., M. G. i Ł . G. na rzecz Miasta Pozna ń
kwoty po 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powodowie K. G., M. G. i Ł . G. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Pozna niu oddalającego apelację skarżących w sprawie o zapłatę
przeciwko Miastu Pozna ń.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do roz pozna nia skarżący
wskazali występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, które zostało
ujęte w pytaniu: „czy wynikający z orzeczeń Sądu Najwyższego zapadłych na
kanwie art. 36 ust. 1 pkt 1 [ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
zagospodarowaniu przestrzennym, dalej: u.p.z.p. – przyp.] wymóg pozostawania
I CSK 6930/22
2
właścicielem nieruchomości objętej wywłaszczeniem planistycznym od momentu
zainicjowania procesu o odszkodowanie z tytułu tzw. »wywłaszczenia
planistycznego«, do momentu wydania prawomocnego wyroku w takiej sprawie,
dotyczy wszystkich sytuacji faktycznych, w których przepis ten może znajdować
zastosowanie, czy jedynie tego rodzaju sytuacjach faktycznych, w których wyroki tej
treści zapadły w Są dzie Najwyższym”. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpozna nia, rozwijającym przytoczone zagadnienie,
wyeksponowano także wątek dopuszczalności dochodzenia roszczenia
z art. 36 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. po tym, jak objęta planem nieruchomość została
wywłaszczona w trybie art. 98 ust. 1 u.g.n.