Treść orzeczenia
I CSK 6953/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
2 lutego 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 2 lutego 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku B.G. i M.G.
z udziałem D.G.1 i D.G.2
o rozgraniczenie,
na skutek skargi kasacyjnej B.G. i M.G.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu
z 31 maja 2022 r., III Ca 597/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
(J.T.)
UZASADNIENIE
Wnioskodawcy B. G. i M. G. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia
Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, którym oddalono apelację skarżących pod
postanowienia Sądu pierwszej instancji wydanego w sprawie o rozgraniczenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący
wskazali oczywistą zasadność skargi. Podnieśli przy tym, że Sąd drugiej instancji
dokonał „błędnej wykładni przepisów prawa – art. 153 k.c. w związku z art. 172 § 1 i
2 k.c. (…) oraz pominął art. 5 k.c. a poprzez nieprawidłowe zastosowanie kryteriów
oceny dowodów zgromadzonych w sprawie dokonał błędnej wykładni czynności
prawnych i faktycznych dokonywanych przez wnioskodawców/uczestników
postępowania oraz dokonał błędnej oceny dowodów w postaci dokumentów,
I CSK 6953/22
2
a ponadto pom inął cele i zamiary stron, dobrą wolę wnioskodawców, generując
kolejny spór”, „w sposób nieprawidłowy zastosował przepisy dotyczące
zasiedzenia, w szczególności poprzez niewskazanie daty zasiedzenia oraz osób na
rzecz których nastąpiło zasiedzenie”, „uznał zasiedzenie przygranicznego pasa
gruntu w toku postępowania rozgraniczeniowego, pomimo istnienia sporu
sąsiedzkiego pomiędzy stronami”, a także „uznał zasiedzenie przygranicznego
pasa gruntu w toku postępowania rozgraniczeniowego, pomimo istnienia sporu