Treść orzeczenia
I CSK 7037/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
23 sierpnia 2023 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 23 sierpnia 2023 r. w Warszawie
wniosku M. S. o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 28 lutego 2022 r., I ACa 89/21,
wydanego w sprawie z powództwa J . S.
przeciwko M. S.
o zapłatę
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2.
zasądza
od
M .
S.
na
rzecz
J.
S. 2700 (dwa tysiące siedemset) zł kosztów
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 24 września 2020 r., XVIII C 807/16, Sąd Okręgowy w Poznaniu
zasądził od właściciela nieruchomości na rzecz jej użytkownika 188 150 zł
z odsetkami tytułem wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości bez podstawy
prawnej w okresie od 1 lipca 2010 r. do 31 maja 2016 r., a Sąd Apelacyjn y
w Poznaniu wyrokiem z 20 czerwca 2022 r., I AGa 471/21, oddalił apelację
pozwanego.
Sądy obydwu instancji ustaliły, że powodowy użytkownik w 1987 r. kupił
nieruchomość dla swoich małoletnich dzieci (pozwanego i jego siostry)
I CSK 7037/22
2
z zastrzeżeniem ustanowienia na swoją rzecz dożywotniego użytkowania
nieruchomości. Zgodnie z postanowieniem sądu opiekuńczego (post. SR
w Poznaniu z10 grudnia 1987 r., R.VIII Nsm 676/87) kurator małoletnich ustanowiła
w 1988 r. dożywotnie i bezpłatne użytkowanie nieruchomości na rzec z powoda.
W 1994 r. powodowy użytkownik działając w imieniu małoletniego syna
(pozwanego), za zgodą sądu opiekuńczego (post. SR w Poznaniu z 18 kwietnia
1994 r., R.VIII Nsm 197/94), zawarł z dorosłą już córką umowę zniesienia
współwłasności nieruchomości przez jej podział na dwie nieruchomości. Na działce
syna użytkownik w 1999 r. dokończył budowę domu rozpoczętą jeszcze przed
podziałem, za zgodą sądu opiekuńczego z 14 września 1988 r., i zamieszkał w nim