Treść orzeczenia
I CSK 710/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
28 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J .G. i K.G.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o ustalenie i zapłatę, ewentualnie o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z 26 sierpnia 2024 r., V ACa 872/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża kosztami postępowania kasacyjnego pozwanego,
pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił
apelację pozwanego Banku od wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 1
września 2022 r., ustalającego, że bliżej oznaczona umowa o kredyt mieszkaniowy
zawarta w dniu 3 marca 2010 r. jest nieważna (punkt 1), zasądzającego od
pozwanego na rzecz powodów kwotę 34.500,78 CHF z ustawowymi odsetkami za
opóźnienie od 7 września 2021 r. (punkt 2), oddalającego roszczenie odsetkowe w
pozostałym zakresie (punkt 3) i rozstrzygającego o kosztach (pkt. 4 i 5).
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, skarżący wskazał przyczynę kasacyjną określoną w art. 398 9 § 1 pkt 4
k.p.c. Jego zdaniem skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sąd
I CSK 710/25
2
Apelacyjny stwierdził, że sporna umowa jest nieważna na podstawie art. 58 § 1 k.c.
jako sprzeczna z art. 69 ust. 1 i ust. 2 punkt 2 ustawy Prawo bankowe - nie określa
bowiem, na zasadzie konsensu stron, kwoty kredytu – a niezależnie od tego skutek
nieważności tej umowy można rozpatrywać także z punktu widzenia naruszenia
zasad współżycia społecznego, ponieważ klauzula waloryzacyjna naruszająca
zasady współżycia społecznego jest z mocy art. 58 § 2 k.c. nieważna. Tymczasem,