Treść orzeczenia
I CSK 721/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
24 kwietnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 24 kwietnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa T. K.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W .
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie
z 28 października 2022 r., VII Ca 171/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznan ia.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o pierwszą i
drugą spośród wymienionych przesłanek.
Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 398 9 § 1 pkt 1
k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle
konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że
I CSK 721/23
2
jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności. Problem ten musi mieć
charakter uniwersalny, c o oznacza, że jego rozwiązanie powinno służyć
rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Chodzi przy tym o problem, którego
wyjaśnienie jest konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w
związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyż szy, a ustalonym przez
sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 398 13 § 2 k.p.c.), i także w
związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku (zob. postanowienia Sądu
Najwyższego: z 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z 3 lutego 2012 r. I UK 271/1 1
- nie publ.). Konieczne jest przytoczenie argumentów prawnych, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Skarżący powinien nie tylko wskazać przepis prawa