Treść orzeczenia
I CSK 740/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
15 marca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 15 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa R . M. i H. M.
przeciwko Bank w W.
o zapłatę ewentualnie o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z 7 października 2022 r., V ACa 264/21,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od Bank w W. na rzecz R. M. i H. M. po 1350 (tysiąc
trzysta pięćdziesiąt) złotych kosztów postępowania
kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych
za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas
po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego
orzeczenia Bank w W. do dnia zapłaty.
[SOP]
UZASADNIENIE
I CSK 740/23
2
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Katowicach z 7 października 2022 r. pozwany Bank w W. wniósł o przyjęcie
skargi do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Zdaniem skarżącego w sprawie występują następujące istotne zagadnienia
prawne związane z wykładnią:
1) art. 385 1 § 1 zd. drugie k.c. w zw. z art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady
93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawach nieuczciwych warunków w umowach
konsumenckich (dalej: „dyrektywa 93/13”) oraz art. 385 2 § 2 k.c. w zw. z motywem
dwudziestym pierwszym dyrektywy 93/13, sprowadzające się do odpowiedzi
napytanie, czy w przypadku uznania w wyniku kontroli incydentalnej obecnych
w umowie o kredyt indeksowany kursem waluty obcej klauzul spreadowych
nieokreślających głównego przedmiotu umowy, za niedozwolone (nieuczciwe)
warunki umowne, prawidłowym jest przyjęcie nieważności całej umowy, skoro
klauzule ryzyka walutowego, określające - zgodnie z jednolitym orzecznictwem
Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - główny przedmiot tej umowy, nie
stanowią niedozwolonych (nieuczciwych) warunków umownych?