Treść orzeczenia
I CSK 746/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Trzebiatowski
28 maja 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa R .K.
przeciwko K.B., B.K. i T.K.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
na skutek skargi kasacyjnej K.B.
od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach
z 6 sierpnia 2024 r., III Ca 256/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwana K.B. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w
Gliwicach z 6 sierpnia 2024 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadniła
oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 746/25
2
Jak wskazano powyżej, skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania na czwartej spośród wymienionych przesłanek.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, odwołanie się do
przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia,
w czym wyraża się „oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej,
że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie
kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego,
polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie , przy wykorzystaniu
podstawowej wiedzy prawniczej (m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III
PK 44/11). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej