Treść orzeczenia
I CSK 759/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
28 lipca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 lipca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku Z.Z.
z udziałem Gminy T.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej Z.Z.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu z 4 października 2024 r.,
I Ca 161/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Z .Z. na rzecz Gminy T. 1350 (jeden tysiąc trzysta
pięćdziesiąt) zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami
w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po
upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia
Z.Z.
(G.G.)
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 16 listopada 2023 r., I Ns 528/22, Sąd Rejonowy
w Tomaszowie Lubelskim oddalił wniosek o stwierdzenie zasiedzenia
nieruchomości gminy.
Postanowieniem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Okręgowy w Zamościu
oddalił apelację wnioskodawczyni.
I CSK 759/25
2
Sąd drugiej instancji ustalił, że nieruchomość do 9 października 1979 r. była
własnością męża wnioskodawczyni. Umową z 9 października 1979 r. mąż
wnioskodawczyni sprzedał ją Skarbowi Państwa. Po sprzedaży wraz z rodziną
opuścił nieruchomość, która następnie została sprzedana 29 marca 2000 r. gminie.
Od śmierci męża wnioskodawczyni jest współwłaścicielką działki, która sąsiaduje
ze sporną nieruchomością.
Wnioskodawczyni zwracała się do gminy o wyrażenie zgody na
bezprzetargową sprzedaż spornej działki wnioskodawczyni, lecz bezskutecznie.
Obecnie sporna nieruchomość wykorzystywana jest przez współwłaścicieli
nieruchomości sąsiedniej jako droga dojazdowa do garaży, a wcześniej była
wykorzystywana jako podwórko do zabaw dla dzieci lub miejsce składowania
materiałów budowlanych. W 2000 roku, już po zakupie działki przez gminę, na jej
terenie został postawiony płot z siatki przez jednego ze współwłaścicieli (syna
wnioskodawczyni).
Sąd odwoławczy uznał, że pomimo domniemań związanych z samym
posiadaniem, a więc samoistności, ciągłości oraz zgodności z prawem, a także
dobrą wiarą, zmiana posiadania zależnego na samoistne musi znajdować swoje
odzwierciedlenie w konkretnych okolicznościach faktycznych, nie może być