Treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 797/22 POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 6 września 2022 r.
SSN Marcin Krajewski
w sprawie z powództwa A . M.-D. i R. D.
przeciwko Bank w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
od wyroku S ą du Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 13 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI ACa 315/19 ,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od […] Bank […] w W. na rzecz A. M.-D. i R. D.
kwoty po 2025 (dwa tysiące dwadzieścia pięć) złotych tytułem
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 13 sierpnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił
apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w W . z 23 stycznia 2019 r.,
którym m.in. zasądzono na rzecz powodów kwotę 19 804,55 CHF wraz z
ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
Pozwany wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na
potrzebę wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie – art. 4 ust. 2 i art. 6 ust. 1 Dyrektywy 93/13, art. 65,
354, 358 § 2, art. 385 1 § 1 i 2 k.c. oraz art. 69 ust. 3 Prawa bankowego. W ocenie
skarżącego w sprawie występują również zagadnienia prawne związane z
2
wykładnią art. 385 1 k.c. w związku z Dyrektywą 93/13 – czy w razie uznania klauzul
spreadowych za niedozwolone prawidłowe jest przyjęcie nieważności całej umowy
oraz czy w razie uznania klauzul przewidujących indeksację za niedozwolone
i przyjęcia, że strony wiąże umowa kredytu złotowego, pozbawiona mechanizmu
indeksacji, prawidłowe jest stosowanie stawki referencyjnej WIBOR. Pona dto
skarżący wskazał na potrzebę wykładni art. 410 k.c. w zw. z art. 405 k.c. w związku
z pytaniem, czy w przypadku uznania umowy kredytu za nieważną, kredytobiorcy