Treść orzeczenia
I CSK 823/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
22 marca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 22 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A .L. i J.L.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 20 października 2022 r., V ACa 71/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża kosztami postępowania kasacyjnego pozwaną,
pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
(K.G.)
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
I CSK 823/23
2
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca Bank S.A.
w W. p owołała się na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych
dotyczących konsekwencji stwierdzenia bezskuteczności normy przeliczeniowej,
określającej zasady ustalania wartości waluty obcej w umowie kredytu
indeksowanego, charakteru prawnego sankcji związanej z „nieobowiązywaniem”
umowy w związku ze stwierdzeniem abuzywności jej postanowień i konieczności
uwzględniania przy stosowania przepisów dotyczących niedozwolonych
postanowień umownych zasady proporcjonalności, równości i pewności prawa.
Wskazała również na potrzebę wykładni art. 385 1 § 1 k.c. w kontekście kwalifikacji