Treść orzeczenia
I CSK 826/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
na posiedzeniu niejawnym 15 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A . B. i M. B.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W .
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z 28 października 2022 r., V Ca 765/22,
15 marca 2024 r.
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od Banku
spółk i akcyjnej w W.
na rzecz A. B. i M. B. po 1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt)
złotych kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Okręgowego
w Warszawie z 28 października 2022 r. pozwany Bank spółka akcyjna w W. wniósł
o przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Zdaniem skarżącego w sprawie występują następujące istotne zagadnienia
prawne:
I CSK 826/23
2
1) Jak dotkliwa powinna być represyjna (odstraszająca) funkcja orzeczenia,
w sytuacji stwierdzenia w konkretnym przypadku, że kredytobiorca mógł od
początku zawarcia umowy spłacać raty kredytu bezpośrednio w walucie indeksacji,
tj. bez zastosowania kursów pochodzących z tabeli kursowej banku?
2) Czy sposób, w jaki postanowienie umowne było stosowane
(wykonywane), już po zawarciu stosunku prawnego, może mieć znaczenie
dowodowe, tzn. służyć wykazaniu tezy o br aku niedozwolonego charakteru
(abuzywności) tego postanowienia umownego, według stanu na dzień zawarcia
umowy?
3) Czy w toku (1) kontroli incydentalnej abuzywności postanowień umowy,
pod kątem ich jednoznaczności, zgodności z dobrymi obyczajami oraz
występowania rażącego naruszenia interesu konsumenta, jak również przy
(2) ocenie ewentualnych skutków abuzywności, w kontekście zasad
proporcjonalności, równości i pewności prawa, wynikających z Konstytucji RP oraz
celami dyrektywy Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawach nieuczciwych
warunków w umowach konsumenckich (dalej: „dyrektywa 93/13”) i polskich