Treść orzeczenia
I CSK 853/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
12 sierpnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 12 sierpnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku M. M.
z udziałem Gminy Dębica, M. M., S. M., P. M., M. K. i B. R.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej M. M.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 25 października 2022 r.,
V Ca 353/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Dębicy postanowieniem z 22 grudnia 2021 r., I Ns 462/19,
oddalił wniosek o stwierdzenie zasiedzenia z dniem 1 stycznia 1985 r. przez
zmarłych rodziców wnioskodawcy działki ujętej w ewidencji gruntów, lecz
niemającej urządzonej księgi wieczys tej.
Postanowieniem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Okręgowy w
Rzeszowie oddalił apelację wnioskodawcy.
Sąd drugiej instancji ustalił, że w ewidencji gruntów działka została
ujawniona w 1978 roku jako droga gminna znajdująca się w samoistnym posiadaniu
Gm iny (uczestnika postępowania). Właściciele sąsiednich działek od kilkudziesięciu
lat traktowali działkę jako drogę gminną i korzystali z niej jako drogi dojazdowej do
I CSK 853/23
2
swoich pól i łąk, a w przypadku jednej rodziny także do ich gospodarstwa
z budynkiem mies zkalnym. Aby droga nie zarosła, jej użytkownicy, w tym
wnioskodawca, kosili na niej trawę. Natomiast Gmina zapewniała w zimie
odśnieżanie.
Matka wnioskodawcy nabyła własność gruntów sąsiadujących ze sporną
drogą z dniem 4 listopada 1971 r. na podstawie art. 1 ustawy z dnia 26
października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (u.u.w.g.r.). W
trakcie użytkowania nieutwardzonej drogi gminnej jej przebieg zmieniał się. Nie
można wykluczyć, iż już w chwil wydawania decyzji „uwłaszczeniowych” na
podstawie art. 12 u.u.w.g.r. na rzecz matki wnioskodawcy i posiadaczy gruntów
sąsiednich przebieg granicy poszczególnych działek objętych „uwłaszczeniem” z
działką stanowiącej drogę gminną, ujawniony w ewidencji gruntów, odbiegał od