Treść orzeczenia
I CSK 871/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Krajewski
31 lipca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 31 lipca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A .B. i J. B.
przeciwko Bank w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 31 marca 2022 r., VI ACa 736/21,
1. odrzuca skargę kasacyjną w części, w jakiej odnosi się do
punktu pierwszego zaskarżonego wyroku;
2. odmawi a przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
w pozostałej części;
3. zasądza od Bank w W. na rzecz A. B. oraz J. B. po 2700 zł
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 31 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, na skutek
apelacji pozwanego, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 11 czerwca
2021 r. w ten sposób, że obniżył zasądzona kwotę kosztów procesu (pkt 1), oddalił
apelację pozwanego w pozostałej części (pkt 2) oraz rozstrzygnął o kosztach
postępowania apelacyjnego (pkt 3).
Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego,
zaskarżając go w całości. Wskazał, że w sprawie występują istotne zagadnienia
I CSK 871/23
2
prawne (art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów (art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.).
Formułowane przez pozwanego zagadnienia prawne dotyczyły możliwości
uznania całej umowy kredytu za nieważną, gdy za niedozwolone zostały uznane
jedynie klauzule spreadowe przy braku niedozwolonego charakteru klauzul ryzyka,
problemu uznania kredytu indeksowanego lub denominowanego za kredyt złotowy,
mimo że w tzw. ustawie antyspreadowej przyznano kredytobiorcom możliwość
spłaty rat bezpośrednio w walucie obcej, co eliminuje konieczność sięgania do
klauzul przeliczeniowych, oraz możliwości odwoływania się do stawki referencyjnej
WIBOR dla określenia oprocentowania celem utrzymania umowy kredytu w mocy.