Treść orzeczenia
I CSK 889/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
21 maja 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 21 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J .K.
przeciwko redaktorowi naczelnemu (…)
o opublikowanie sprostowania,
na skutek skargi kasacyjnej J.K.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 9 września 2025 r., V ACa 639/25,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
J.K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z
9 września 2025 r., zaskarżając ten wyrok w bliżej określonej części, wnosząc o
jego uchylenie w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania, ewentualnie o zmianę wyroku w zaskarżonym zakresie przez
oddalenie apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 11
marca 2025 r.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne:
1) Czy sprostowanie prasowe może przybrać formę prostej negacji
(„Nieprawdą jest, że...”) konkretnych twierdzeń z materiału prasowego, w tym
I CSK 889/26
2
zarzutów formułowanych przez organy ścigania lub cytowanych wypowiedzi innych
osób, bez utraty przymiotu „rzeczowego i odnoszącego się do faktów” w rozumieniu
art. 31a ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (dalej: „pr.pras.”)?
2) Czy i w jakim zakresie redaktor naczelny, który nie zrealizował
obowiązków wynikających z art. 33 ust. 3 pr.pras. (nie wdrożył tzw. trybu
naprawczego i nie wskazał w terminie 7 dni przyczyn odmowy publikacji), a także
nie uczestniczył w jakikolwiek sposób w postępowaniu przed Sądem pierwszej
instancji, zachowuje w procesie uprawnienie do powoływania się na tzw. wady
usuwalne sprostowania (nierzeczowość, ocenny charakter, nadmierna objętość
itd.)?
3) Jaki jest zakres kognicji sądu rozpoznającego powództwo o opublikowanie
sprostowania w sytuacji, gdy redaktor naczelny w ogóle nie zareagował na żądanie