Treść orzeczenia
I CSK 954/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
28 marca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa K. O. i E. O.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z 4 października 2022 r., V Ca 2886/21,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od Banku spółki akcyjn ej w W. na rzecz E. O. i K.O. po
1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Okręgowego
w Warszawie z 4 października 2022 r. pozwany Bank spółka akcyjna w W . wniósł o
przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.
Zdaniem skarżącego oczywista zasadność skargi kasacyjnej wynika
z zastosowania przez Sąd Okręgowy dyspozycji art. 385 1 § 1 k.c. do umowy
kredytu stricte dewizowego (walutowego), z całkowitym pominięciem charakteru
I CSK 954/23
2
przedmiotowej umowy, jej specyfiki, jak również wyłącznie fakultatywnego
charakteru pos tanowień dotyczących spłaty kredytu, które w toku postępowania
zostały uznane za abuzywne. Pozwany powołał wyrok Sądu Najwyższego
z 9 października 2020 r., III CSK 99/18, i stwierdził, że został on wydany w sprawie,
w której przedmiotem oceny była umowa kredytowa, tożsama co do treści
stanowiących podstawę orzekania, jak umowa kredytu występująca w niniejszej
sprawie (zawarta według tego samego wzorca stosowanego przez pozwanego).
Skarżący podniósł, że w przywołanym orzeczeniu umowa kredytu została oceniona
przez Sąd Najwyższy jako typowa umowa o kredyt walutowy, która nie zawierała
niedozwolonych postanowień umownych.
Powodowie E. O. i K. O. we wniesionej odpowiedzi na skargę kasacyjną
wnieśli o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania
kasacyjnego według norm przypisanych.