Treść orzeczenia
I CSK 963/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Aleksander Stępkowski
26 maja 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 26 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Towarzystwa Ubezpieczeń spółki akcyjnej w W.
przeciwko A.M.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej A. M.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 14 października 2025 r., I ACa 1952/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 14 października 2025 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie, w sprawie
z powództwa Towarzystwa Ubezpieczeń spółki akcyjnej w W. przeciwko A.M. , o
zapłatę, na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z
25 czerwca 2024 r., oddalił apelację (pkt I) oraz rozstrzygnął o kosztach
postępowania (pkt II).
Wyrok został zaskarżony przez stronę pozwaną. Jako uzasadnienie wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania strona pozwana wskazała, że
w sprawie występuje istotne zagadnienia prawne oraz istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych.
I CSK 963/26
2
Strona powodowa złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wniosła
o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie
skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej
merytorycznego rozpoznania.
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na
ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości
orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu
prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub
oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń
umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Konieczna selekcji
skarg pod kątem realizacji tego celu odbywa się w drodze badania zasadności
wniosku skarżącego o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Przesłanki