Treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 971/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 20 września 2022 r.
SSN Beata Janiszewska
w sprawie z powództwa E . K.
przeciwko W. K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 września 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 25 marca 2021 r., sygn. akt I ACa 438/20,
odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Pozwany W. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Szczecinie, wydanego na skutek apelacji skarżącego od wyroku Sądu Okręgowego
w Koszalinie w sprawie o zapłatę z powództwa E. K.. Sąd drugiej instancji zmienił
częściowo wyrok Sądu Okręgowego (punkt I), oddalił apelację w pozostałej części
(punkt II) i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (punkt III).
Pozwany zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego „w całości z wyłączeniem pkt I
ust. 2 zaskarżonego wyroku”. Wniósł przy tym o „uchylenie w całości zaskarżonego
orzeczenia”, ewentualnie o „uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozstrzygnięcie
sprawy co do istoty”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na obarczenie jej
nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym.
2
Stosownie do art. 398 4 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna
zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od któreg o jest wniesiona, ze wskazaniem,
czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), oraz wniosek o uchylenie
lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i
zmiany (pkt 3). Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyj ny, a ich brak nie
podlega usunięciu. Wniosek taki wynika z porównania treści art. 398 6 § 2 k.p.c. in
medio oraz art. 398 6 § 1 k.p.c. Tylko drugi z tych przepisów dopuszcza sanowanie
określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak braków odnoszących
się do wymienionych na wstępie elementów konstrukcyjnych (postanowienie Sądu