Treść orzeczenia
I CSK 981/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
19 lutego 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku K.Z.
z udziałem S . Ł .,K.Z.1,I. Ł .,E.J.,E.B.,E.K.,T. Ł .,M.R.,M. Ł .,P.Z. i P.P.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej M. Ł .
od postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie
z 14 sierpnia 2024 r., II Ca 1536/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża M . Ł . kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz
K.Z., E.J., P.Z. i K.Z.1 , pozostawiając ich wyliczenie
referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoz nania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wy kładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
I CSK 981/25
2
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uczestnik
M. Ł . powołał się na przyczyny kasacyjne określone w art. 398 9 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.
W ocenie skarżącego występujące w sprawie zagadnienie prawne i potrzeba
wykładni art. 172 § 1 k.c. sprowadzały się do ustalenia, czy do nabycia własności
nieruchomości objętej wnioskiem o stwierdzenie zasiedzenia wystarcza wykazanie,
że posiadacz samoistny władał częścią nieruchomości, jeżeli jednocześnie wyrażał